SnowBlack

Cast of Characters

Steffie Terne as

“The Narrator”

Twilight Dawn Palomar as “SnowBlack”

Zena Chavez as “The Queen”

Faith Aguilae as “The Huntsman”

Pauline Mirasol as “The Dwendi1”

Jojen Diaz as “The Dwendi 2”

Sherwin Paz as “The Prince”

SnowBlack and The Seven Dwarfs

Narrator: Long time ago, in faraway kingdom there lived a lovely princess named SnowBlack. Her stepmother the Queen was cruel and vain she hated anyone whose beauty rivaled her own and she watched her stepdaughter with angry jealous eyes.The Queen had magic powers and owned a magical mood before it and mirror that spoke everyday she stood before it and asked?

Queen: Magic mirror on the wall who is the fairiest of us all?

Mirror:You are the fairiest of all ohh Queen. The fairiest our eyes have everseen.

Narrator:As time passed SnowBlack grow more and more beautiful and the Queen grow more and more envious.. So she forced the princess to dress in rags and work in the kitchen from dawn to dusk.

SnowBlack:Haaayy pirmi nalang takun napa obra nakapoy nagid ko pay…ay may gwapo…hi…

Prince:Hello pretty baby…whats your name?? You’re so beautiful…

SnowBlack:(flirting) ane be yen..hihi maliit na bagay…I’m SnowBlack…18…(desert music)

Prince:Nice name huh…can I get your number??

SnowBlack:Oh sure….(makwa sa­­­­­­­___)

Prince:Let’s havr date tomorrow.

SnowBlack: Yes…sure…text2 lang ta ahh…

Malakat naku hah manag-ob pa ko tubig kigan ku karun…(madalagan nabilin sapatos)

Queen: SnowBlack…..(gasinggit) aba aba lumalandi?..hala pumasok ka sa loob at mag trabaho…(gin guramos)

SnowBlack: ok! Bye bye text2 hah..Aray you ouch meh…

Prince: Bye bye…(kindat) On the other nagtawag si Prince kay SnowBlack kag gina kilig-kilig man sya. Asta nag abot ya adlaw nga nag datae sanda(playing Desert song)

Narrator: One day the Queen spoke to her mirror it replied with the words she has been dreading.

Mirror:Fair is thy beauty majesty but hold a lovely maid I see one who is more fairier than the lips red as rose and skin black as charcoal.

Queen: Ohh my? SnowBlack? She must be destroyed.

Narrator:The Queen sent for her huntsman.

Queen:Take SnowBlack deep into the forest and then my faithful one KILL HER..

Narrator:When they were deep into the forest..

Huntsmen: I can’t kill you..fotgive me sweet princess it was the Queen who ordered this wicked deed.Quick! Run away save yourself and don’t come back..

SnowBlack:BAKIT?Sinabon ko naman? Ayaw kuminis…????

Narrator: Samtang si SnowBlack gapang lakaton sa sa maduom kag delikado nga taon may nakita sya nga kamalig nga gamay.

SnowBlack:Ay hala! Ka cute2(tok! Tok!)tagbalay! May ice? Bakal ko ice. Ay daw wala it tawo haw.masulod ko bala, na gutom dugid ko ah..(Ubo!Ubo!) Anu man ja man so dirty. Mayad ka ja guro tinlu-an hay.

Narrator:Gintinlu-an ni SnowBlack ya kamalig asta nga gin abot sya sang ka tuyo kag nag turog.Samtang naga turog nag-abot man ya tag-iya ka balay.

Dwendi1:May naka sulod sa balay tamo(gasiyasat)

Dwendi2:Hou may naka sulod gid, may bayi to nga bunguton nga naga higda sa katre ko huh.

Dwendi1:Tah! Dali ta lantawon ta to ang bayi. Ay ka gwapa sa iya galling daw agta

Mabugtaw si SnowBlack(Insulto mo ku?)

Dwendi1:Wala ah hambal ko gwapa ka.Ngaa ari ka di sa balay namun haw?

SnowBlack:Nalagyo ko sa stepmother ko nga gusto ya ko patyon.(OA)Inda sa magpasugot nga malabawan ko sa. Pwede diri lang ko anay?

Dwendi1:Ay kaluoy man, hou aa diri ka nalang basta may bayad board and lodging hah.

SnowBlack:Huo ah..ay dali lang, abi ko pito kamu nga dwendi, ngaa duwa lang kamu haw?diin ang lima?

Dwendi2:Ay nanaklong pa sila para may sud-an ta

SnowBlack:Ah, amo bala….

Dwendi1:Bayaan ka namun anay ha kay ma kutkot pa kami sang bulawan.

Narrator:They left SnowBlack and they went to the mountain and they look for golds and diamonds.But the evil Queen learned from her mirror that SnowBlack is still alive.

Queen:This time I’ll finish her..

Narrator:With a magic spell she turned herself into an old peddler woman.She filled the basket with apples, putting a poisonous apple.

Queen: Isa ka kagat kag si SnowBlack maturog tubtob san-o.Then I will be the fairiest in the land..(ahahahahhhaaaahahha…eeeeek….ek..ek…kadlaw tudo tapos madunlan)tubig! Tubig!..(may nag singgit ari kape oh init pa..)

Narrator:Samtang si SnowBlack gapaninlo sang bintana nag-abot iya stepmother.

Queen:Baking pies diearie?It’s apple pies the men love.Ari tirawi,mananam,saburoso.Ang akon nga apple daw Angelina, wala buho-buho,humok-humok kag namit-namit gid ya.

SnowBlack:Abi patirawa ko bi..Ano ning apple mo man..star apple man ni man(gin kagat ni SnowBlack kag natumba sa salog)

Queen:ahahahhaahahhhhhhhhhhhhh!Agay likod ko kasakit..Ako dun ya pinaka gwapa…Agree kamu?

SnowBlack:Hulat ka da mabuhi pa ko

Narrator:Ginsugid ka mga umbok, tikling kag singgarong sa mga dwendi ya natabo kay SnowBlack.Gani nag dali-dali sila pauli..sa sobra nil aka dali nag paranusmo sila,pero naabutan gid nila ang stepmother ni SnowBlack nga ga dali-dali man palagyo.

Dwendi1:Tigil!

Queen:Diin ko ni maagi man.wala na ku agyan puros na di banglid..ahHHHHHHHHHHH…(nahulog yah Queen)

Dwendi2:The gin gabaan gid..puli na ta ubrahan ta pa si SnowBlack lungon.Bisan napatay ta to anag bruha nga to urihi don.bata pa si SnowBlack para mapatay.

Dwendi1:Huo gani, bata pa pay may bata don….(gahibi)

Narrator:One day may is aka prinsipe nga nag-agi kag nakita na si SnowBlack nga ara na sa luungon.

Prince:SnowBlack ikaw ja?ano natabo sa imu?tingala ko nga wala kana ka online hy?waay mo na replyan ya message ko sa messenger.

Dwendi2:Kisi na si SnowBlack para mabugtaw nasa…(kiss) (maraise ya dwendi ka ngalan ng SPG)

SnowBlack:Bae! Kadugay sa imo mag-abot haw? Ayawan man ko tulog ay.

Prince:Sorry bae!

SnowBlack:Ganyan naman kayong mga lalaki diba? You only love us when were whole and everything is perfect, but when we’re broken you give up and let go..even if you’re the one who broke us in the first place..

Prince:Sorry na gani pay..Love you! Palanggaon tagid ka..patunayan ko nga may forever..

SnowFlakes:ayyeeehhh!pinky Swear??

Prince: Huo promise..ta puli ta sa palasyo ko , mapakasal ta lagi.Dal-on ta ni ang mga dwendi nga ni huh.

SnowBlack:Ta lakat tah..!

Dwendi1:Dali lang ang lima namun ka upod wala pa kapuli halin pag panaklong..

SnowBlack:Maabat lang na sila ah!I-skype ta lang karun..(Exit..gakanta….hi hoh…hi hoh…hi hoh…..hohohhoohohhh)

Narrator:The prince carried SnowBlack off to his castle where theylived happily ever after.

THE END

Romeo and Juliet… And Another Romeo?!

Opening

Introducing of the Casts

1. Ross Rica Palmes as Anne Baliw

2. Nichole Catigan as Vice Walang ganda

3. Karen Parpan as Kim Chunga

4. Mary Faith Casas as Colin Tingkuling

5. Zyra Gregorio as Alex Daw tanga

6. Kiesel Pleñago as Karyll Nadiskarel

7. Rogie Cerdania as Vhong Palong

8. Reno Semacio as Billy walang bilbil

Intermission Number

Karen and Rogie

Sine mo to

Rica: Gusto nyo ba ng istorya?

All: (shout) istorya, istorya , istorya.

Rica: Ok, lights camera action.

Nichole:( tagapagsalaysay) ang istorya natin ngayon ay pinamagatang Romeo and Juliet and another Romeo?! At ang mga tauhan sa istoryang ito ay sina :

*Anne Baliw as Juliet

*Vhong Palong as Romeo

* Billy Walang bilbil as another Romeo/Romea

*Kim Chunga as Juliet’s nanny

*Colin Tingkuling as Madiir (the Nun)

*Alex daw Tanga as Praningning( Juliet’s sister)

*Karyll Diskarel as Luningning(Romeo’s bestfriend)

Ang Istorya

1st scene:

Tagapagsalaysay:Throwback 20 years ago, Juliet and another Romeo were playing in the garden.

Juliet: Romeo! Romeo! Laro tayo! Ahmmm.. (with Facial expression)

Another Romeo: Malandi!

Juliet: Hindi ato malandi aa!

Another Romeo: Wag kang pabebe!

(Wag kang pabebe dance by Nichole and Rogie:chorus only)

Juliet: Ako ay pabebe girl at wala kang pakialam!

(Wag kang pabebe dance by Nichole, Rogie, and Rica:chorus only)

Tagapagsalaysay: Nang biglang napadaan si Romeo at si Luningning.

Romeo: Uy! Pabebe oh!

Luningning: Uuuyyy! Bagay ha! In fairness!

-----EXIT -----

2nd scene:

Tagapagsalaysay: Sa kasalukuyan, pagkatapos ng dalawampung taon sila ay nagdalaga at nagbinata.

Nanny: Hulietaaa! Tok tok tok..Anong oras na?!(Katok ng katok sa pintuan ni Juliet)

(Juliet yawning)

Nanny: Julieeeet!!! Anong oras na sabi eh??! Tok tok tok..

Tagapagsalaysay: Sa sobrang inis ni Juliet ay walang alinlangang binuksan ang kanyang pintuan sabay hawak sa pisngi ng kanyang yaya.

Juliet: Yaya! Wala sakin ang orasan! Nasa kusina! Shunga lang teh?

Nanny: Hindi ko kelangan ang orasan. Ang ibig kong sabihin tanghali na tulog kapa rin! Si Romeo nasa labas sinusundo ka.

Praningning: Ate?.. (takot na takot) Sinusundo kana? Ate wag mo kaming iwan ni yaya.. Ate?(luluhod) Maawa ka ate. Wag mo kaming iwan!(iiyak)

Juliet: Praning ka talagang bata ka.

-----EXIT -----

3rd scene:

Tagapagsalaysay: Sa kabilang dako ng mundong ibabaw, si Romeo ay cool na cool with shades kasama ang kaibigang mejo alalay na si Luningning.

(background music: chinito habang naglalakad si Romeo)

Romeo: Haha! Gwapo ko talaga! Diba Luningning? Yeah! Rock’n’roll to the world!Hooo!(Pabebe wave)

Luningning: Alright!Hooo! Andami mong gamit Romeo. Kailangan ba ako lahat magdala nito?

Romeo: Bestfriend tayo diba? (Pabebe wave ulit)

Luningning: Gwapo mo Tol! Hooo!

Romeo: Kilala mo si Juliet jan sa kabilang kanto?

Luningning: ha? Sino?

Romeo: Yang mejo maganda, mejo matangkad. Maya-maya makikita mo din siya. Oh! Ayan na siya oh!

----- EXIT -----

4th scene:

Tagapagsalaysay: At nakita na nga si Juliet. Ay! Hindi pa pala siya makita kasi nga hindi siya medaling makikita.

(background music:new thang entrance of Juliet and another Romeo with dancers)

Romeo: (Lumapit kay Juliet) Ahmm.. Hi Juliet.(Pabebe wave)

Juliet: Hi. (pabebe wave)

Romeo: Pwede bang malaman ang pangalan mo?

Juliet: huh?

Tagapagsalaysay: At biglang eeksena si Romea.

Another Romeo: Hi! (shake hands) Ako nga pala si.. Romeo.

Juliet: Hoy Romeo,umayos ka nga.

Romeo: Ha? Sinong kinakausap mo?

Juliet: Ikaw! Nakita mo sayo ako nakaharap?!

Romeo: Labo mong kausap!

Juliet: Ako din hindi ko rin maintindihan ang sinasabi ko.

-----EXIT-----

5th scene:

Tagapagsalaysay: Araw ng lingo, nagsimba sina Romea, Juliet, at Praningning.

Madiir: Bago lang kayo dito?

Romea: Ay hindi po, luma na po kami dito.

(hinampas ni Juliet)

Juliet: Opo, ngayon lang po kami nakasimba.

Tagapagsalaysay: At biglang dumating sina Romeo at Luningning.

Romeo: (binulungan si Juliet) Juliet dito kita pakakasalan balang araw.

Juliet: Huh? Anong sabi mo?

Romea: (pumagitna kina Romeo at Juliet) Wala syang sinabi friend.

Romeo: Meron! (pasigaw na sinabi)

Madiir: Hoy! Tumahimik kayo. Nasa simbahan kayo.

Praningning: Psst! (takot na takot) Siguro… Siguro… Siguro sinapian kayo ng masamang espirito noh?!

-----EXIT-----

6th scene:

Tagapagsalaysay: Nagkita-kita ang lahat sa disco at sumayaw ng sumayaw.

(music: New Thang)

Romeo: Ang galling mong sumayaw Juliet. Idol talaga kita.

Luningning: Hooo! Rock’n’roll to the world!

Praningning: Alright! Ansayaaa!

Nanny: (todong- todo sa sayaw) Mga anak dito muna tayo. After 10 years ngayon lang ulit ako nakapunta sa isang disco.

Hooo!

Juliet: Romea, friend, nahihiya ako. Andaming tao.

Romea: Hoy! Wag kanang umarte. Go lang ng go!

Tagapagsalaysay: Sa isang banda, nakita nilang todo bigay sa pagsayaw si Madiir. Unti- unting nilapitan ni Nanny sa Madiir.

Nanny: Mukhang ngayon lang tayo nakalabas sister ah.

Madiir: Ssshhh!. Tumakas nga lang ako kay father.

Nanny: Sana niyaya mo na lang si father para happy lang. Walang endiiing! Yeah!

Tagapagsalaysay: Habang sayaw ng sayaw ang lahat… palapit ng palapit si Romeo kay Juliet na siya namang agad napansin ni Romea.

(music: Love Story)

Praningning: Ang sweet nila noh? Noh Romea noh?

Romea: (galit na galit face)

Madiir: Anak, wag ganyan. Yaan mo na. I’m sorry.

Romea: Babala..

Madiir: Babalu.

Tagapagsalaysay: Akmang lalapit si Romea kina Juliet at Romeo.

Praningning: (pinatid si Romea) Yan! Bagay sayo yan! Epal! Siguro… siguro… siguro may pinaplano ka kay ate noh?!

Romea: Napapraning kana naman.

Tagapagsalaysay: At lahat ay nag-FREEZE… Freeze kayo guys freeze.. Except kay Romeo at Juliet. Unti- unting maglalapit ang dalawa.

(music: All of Me)

Hahawakan ni romeo ang pisngi ni Juliet at kukunin ang diamante sa mata.

Romeo: anu ba yan…andami mung muta Juliet, my sore eyes kba.,?

Tagapagsalaysay: unti-unti naman hahawakan at hihimasin ni Juliet ang buhok ni Romeo,ng bilang my nasama sa kuko nya,

Juliet: hindi ka dandruff free Romeo, ng shampoo kba.,? kung hindi, pwes gamiti mo tong head and shoulder para iwas dandruff.

Tagapagsalaysay: unti-unti nang hahalikan ni Romeo si Juliet ng bilang umiksina si Romea.

Romea:Juliet uwi na tayo,itong batang to ang harot2x

Juliet: diba ikaw din friend? Kaya nga friends tayo eh.

Romea: mag-aalas dose na kailangan na nating umalis

Tagapagsalaysay: tatakbo si Juliet(slow motion) at hahabulin ito ni Romeo,pero maiiwan ang isang sandal nito.

----EXIT---

7th scene:

Tagapagsalaysay: Nang nakauwi na sila sa kani-kanilang tahanan.

Sa kabilang dako:

Romea: Hindi ito maari. Hindi pwedeng mawala sa akin si Romeo.

Tagapagsalaysay: Hindi naman sayo si Romeo eh…

Romea: Tumahimik ka, Kasalanan ito lahat ni Juliet.

Tagapagsalaysay: At nakaisip ng bright idea…( Ting )

Romea: Papainumin ko ng expired na apple juice si Juliet para malason sya at mawala na ng tuluyan.(Evil Laugh)

8th scene

Tagapagsalaysay:Kinaumagahan, Pumunta si Romeo kina Juliet para maisakatuparan ang kanyang masamang balak.

Romea: (Katok)(tok…tok…)

Juliet: Oh napadalaw ka Romea?

Romea: May bago akong scary movie na dala dito tara manood tayo.

Juliet:Talaga? Tara doon tayo sa kwarto ko para maganda.

9th scene

Tagapagsalaysay: Sa kalagitnaan ng panonood nila ng Movie lumabas si Romea sa kwarto ni Juliet at lumabas ito sa bahay at nagbalatkayo bilang isang matandang babae para malinlang si Juliet at mapa inom ito ng expired na apple juice.

Romea(matanda): Umpisahan nyu na.

Juliet: (may narinig na ingay sa labas) Hoy umalis kayo dyan. Okay lang po ba kayo lola?

Romea(matanda): Maraming salamat iha, pakiusap tanggapin mo ang juice na ito bilang pasasalamat ko sa pag tulong mo sa akin. (Binigay ang Juice at biglang umalis)

Julie: (Bumalik sa loob ng bahay) Apple Juice? Paborito ko to ah, ang bait naman ng matandang yun.(ininom ang juice at nahimatay)

10th scene

Tagapagsalaysay: Sinugod si Juliet sa Hospital dahil sa food poisoning… nalaman ito ng mga kaibigan ni Juliet at pumunta sila lahat sa Hospital. Lahat sila nagbisita kay Juliet at nang magsi-alisan na sila lahat. Pumasok si Romeo sa kwarto kung saan si Juliet nagpapahinga.

Romeo: (Hinaplos ang noo ni Juliet) (hinga ng malalim) kung alam mo lang sana kung gaano kita ka mahal Juliet. Gumising kana jan oh? Di ko pa nga nasasabi sayo na mahal na mahal kita eh. (akmang hahalikan sana ni Romeo si Juliet sa Lips pero nailang ito at hinalikan nalang sa cheeks si Juliet).

Juliet: (Nagising at Nabigla) Hoy anong ginagawa mo? Tulong may manyakis dito!!! Ay ikaw pala Romeo? Akala ko kung sino na ang humalik sakin eh.(Umupo si Juliet sa kama)

Romeo: Juliet? Okay kana? (Yumakap kay Juliet) akala ko napano kana, Juliet, may ipagtatapat sana ako sayo.

Juliet: Ano yun Romeo?

Romeo: Mahal na mahal kita, kung okay lang sana sayo, pwede bang maging tayo?

Juliet: (Shock) Talaga? Mahal din kita Romeo.



Tagapagsalaysay: Kinuha ni Romeo ang naiwang sandals ni Juliet at pinasuot ito sakanya at niyakap niya si Juliet, and they live happily ever after. THE END.

Sandali meron pa nga palang Extra Scene.

Extra Scene:

Tagapagsalaysay: Bumalik si Romea sa bahay nila Juliet para kunin ang Expired na Juice para walang maiwang ibedensya. Naiwan si Praningning sa bahay kasi halos buong araw itong nasa kwarto nya na naglalaro ng kanyang mga laruan.

Romea: hay naku sana matuluyan na ang babaeng yun, nauuhaw ako!!! Asan na yung juice na yun?!!

Praningning: Uy? Kaninong Juice to? Swerte ko naman(Hehe). (Nilagay ang laman ng juice sa isang baso at iniwan sa mesa dahil kukunin pa ang kanyang Stuff toy sa kanyang kwarto)

Romea: (Naghanap sa buong salas pero wala na ito doon, pumunta sya sa kusina para uminom ng tubing nang makita nya ang baso sa mesa) Uy, may tubig… salamat naman maiibsan na ang uhaw ko. (Nahimatay)

Praningning: (Nakita si Romea) Romea? Uy Romea!!! ROMEA!!!! Wag mo kaming iwan ni ATE!!!! ROMEA wag KANG MAMATAY!!!!

Tagapagsalaysay: Sa totoo lang buhay pa si Romea, pero sana namatay na sya dahil sa ka ahasang ginawa nya sa Bestfriend nya. At dito nag tatapos ang ISTORYA!!! FREEZE!!!

CinderRhea

CINDERHEA

Members/Characters: Instr. Ian Sugatan

Abigail Ligasan-Leader/Narrator/Messenger Ed.Tech. 2

Rhea Mae Pabilona- Cinderhea

Kempee Rapista- Prince

Joeanne Ligasan- Stepsister/Drizela

Ruby Devecais- Stepsister/ Anastasia

Margie Rose Salazar- Fairy Godbestfriend/Celine

Glory Dalanon- Lady Guest

Artus Ian Dela Cruz- Guy Guest



Narrator: Once upon a time there was a kind nerd girl named Cinderhea. She had two ugly stepsisters who were very cruel to her, namely, Anastasia and Drizela.

(At their house)

Anastasia: (while sitting in the couch she saw Cinderhea entering the house with a broom and dustpan on her hand) Hey Nerd!!! Did you clean the kitchen?

Cinderhea: (bowing her head down) yes, of course I did.

Drizela: (one of the eyebrows is up) How about my expensive shoes? Did you polish it?

Cinderhea: Yes, I did.

Anastasia: Did you iron my clothes?

Cinderhea: Yes, I did.

Drizela: Did you make breakfast?

Cinderhea: Yes, Breakfast is ready. C’mon lets it!

Anastasia: Ah- ah (standing waving her index finger) who told you to eat with us?!

Drizela: (Arms crossed on her chest) yeah! Who? You’re not allowed to eat with us your smell might spoiled the food. Yuck! Go away! (She pushes Cinderhea on the floor).

Narrator: When suddenly the doorbell rings…….

Cinderhea: (wiping her tears) Yes, what do you need?

Messenger: (bowed to Cinderhea) I am sent here by the Prince to give you this invitation. Hope you can come.

Narrator: Cinderhea enter the house and saw her stepsisters arguing on what nail polish they will be using.

Anastasia: Hey!!! Let’s Use Red (picking the Red Nail Polish) It’s beautiful (putting her right hand under her chin and sways her waist to the right) Sexy (putting her right hand on her waist and sways her waist to the right) and seductive (sways her waist left and right).

Drizela: No!!! I want pink its Girly (flips her hair).

Cinderhea: (approach them) Why don’t you use different colors? You, (pointing to Anastasia) use Red and you (pointing to Drizela) use Pink. And by the way a letter from the royal palace has arrived for you.

Narrator: Anastasia and Drizela quickly run to her and they both grab the letter.

(Anastasia and Drizela Fighting)

Anastasia: (pulling the letter) Give it to me! I want to open it first!

Drizela: (pulling the letter too) No! I want to open it!

Narrator: The letter fell on the floor. Anastasia took it and she read the message with her eyes.

Anastasia & Drizela: (looking at the invitation card) look! We are invited to the Prince’s Ball at the Royal Palace.

Cinderhea: (Whispers while hiding at the wall) I wish I could go too.

Narrator: The night of the ball arrived….

Anastasia: (Laughing Evily) Ha! Ha! Ha! We are going to have a great time at the ball.

Drizela: (Laughing) have a great time working Cinderhea.

Narrator: After the evil stepsisters had left, suddenly her bestfriend appeared.

Cinderhea: Oh my! (Two hands on her mouth, eyes widen because of shock) what are you doing here? Aren’t you invited in the ball?

Celine: I am, but I also want you to come. So, I went here to fetch you and make a transformation.

Narrator: Celine brought Cinderhea to their house and the transformation happened.

Celine: (standing at the back of Cinderhea facing the mirror with her hands on Cinderhea’s shoulder) so, what can you say? Do you like it?

Cinderhea: (Shock) is it me?

Celine: Yes, you’re astonishingly beautiful. Here! Wear this, it will suit your dress (gives a pair of gorgeous shoes) remember be back home at twelve or your sisters will caught you.

Narrator: After the transformation they both went to the Ball, but Celine lives Cinderhea behind for her grand entrance.

Cinderhea: Wow! (Walking slowly at the aisle, she admires the place).

Narrator: At the Ball, everyone wondered who the beautiful princess was.

Lady Guest: Who is that beautiful Princess? She looks awesome.

Guy Guest: I’ve never seen such a beautiful woman in my life! Hope to dance with her later.

Lady Guest: Dream on mister! I’m sure the Prince will dance with her all night.

Guy Guest: (Laughing sarcastically) there’s nothing wrong on dreaming, you’re just insecure because no one’s asking you to dance. C’mon I’ll just dance with you.

Lady Guest: No thanks, you! self-centered! Arrogant! Bastard! Get lost!

Guy Guest: (Laughing) O- oh, hey! Stop saying that. I’m being good here, c’mon let’s dance already, don’t play hard to get.

Lady Guest: Fine! (She puts her hand on the hand of the other guest).

Narrator: the guy guest dance with the lady guest on the dance floor. While on the other hand….

(Song Playing: Time machine by: second hand Serenade)

Anastasia: Oh no! The prince is going to dance with her. (She whispers to her sister).

Drizela: This is not fair! (Stamping her feet) he was meant to dance with me.

Narrator: The stepsisters heard the Prince asking Cinderhea to dance. They’ve just rolled their eyes upon hearing it.

Prince: Would you like to dance with me my Princess?

Cinderhea: Oh! Yes! Your highness, I’d love to. (She answered the prince while smiling).

(Song playing: Enchanted by Taylor Swift)

Narrator: The Prince dances every dance with her.

When suddenly….

The clock began to strike at twelve.

Cinderhea: I must go! Thank you for the wonderful night, I was so happy and greatful to finally meet you, hope to see you some other time.

Prince: Please stay! (Shouting) what is your name?

Narrator: Cinderhea did not have enough time to answer, she ran back to their home, but she lost one of her gorgeous shoes on her way home.

Cinderhea: Oh no! I need to run quick! Where is the other one? (Looking at her feet)

Narrator: The next day, the prince set out to find the owner of the shoes.

Prince: I want every girl in the kingdom to try on these lost gorgeous shoes. I must find my Princess.

Narrator: But the gorgeous shoes didn’t fit anyone. The prince and the messenger arrived at Cinderhea’s house.

Anastasia: Good morning. (She arranges her hair above her ears). I’m so happy that you found my shoes.

Drizela: It is my shoes! I am the Princess you are looking for.

Narrator: The ugly stepsisters tried to fit into the shoes.

Anastasia: Let me try first! (She grabs the shoe)

Drizela: No! Your feet are much too big. Give it to me! (She also grabs the shoe).

Narrator: Their feet are much too big. Then the Prince saw Cinderhea.

Prince: Let this girl try.

Anastasia: But, that is only Cinderhea. (She glared at Cinderhea).

Drizela: She didn’t go to the Ball! The shoes won’t fit her!

Narrator: Cinderhea smiled and sat down. She tried to fit the shoes.

Prince and the Messenger: It fits!!!

Anastasia and Drizela: (glaring at Cinderhea and the shoes) it fits???! How come?!

Prince: (Smiling happily) you are the one I’ve been looking for! What is your name?

Cinderhea: (Smiling widely) my name is Cinderhea, My Prince.

Narrator: Her Stepsisters asked for Cinderhea’s forgiveness and she gave it to them. The Prince brought Cinderhea to the palace and marries her right away and they all live happily ever after.

--------THE END--------

Best friends Never Ends

TAGAPAGSALAYSAY: Sa isang malayong lugar na tinawag na City of love or Iloilo, may limang magkakaibigan na ang turing parang kapamilya, kapuso at kapatid. Nagkilala noong elementarya pa lamang sila. Matalik na magkakaibigan sina Charllote, Cathy, Jenny, Mary, at Kea. Kapag kasama nila ang isa’t isa parang may sarili silang mundo.

KABANATA 1

TAGAPAGSALAYSAY: Abala si Charllote sa gawaing bahay, saing dito, walis doon, laba dito linis doon, ang kadalasang gawaing ni Charllote sa kanilang bahay. Isang simpleng anak lamang ito. Mabait, masunurin at matalino si Charllote. Nakapagtapos lamang ito ng sekondarya dahil sa hirap ng buhay hindi siya makapag-aral sa koleheyo dahil sa walang ipangtustus ang kanyang mga magulang. Magsasaka lamang ang trabaho ng kanyang ama at isang ulirang may bahay ang kanyang ina. Kahit ng iisang anak di nila binibigay ang kanyang luho.

Cathy: Char,, Bhesty,,,yahooyy..yahoo.com..where na you here na me my bhesty. Asan ka bhesty?

Mario: ( tumingin siya sa kanyang asawa)..Sino ang sumisigaw sa labas mahal?..( habang ng iinum ng kape at nagbabasa ng diaryo)..

Gloria: Iwan ko mahal, ang aga aga nang sisigawan…( habang ngtatahi ng damit sa sulok)..baby ko, tingan mo nga kung sino ang sumisigaw sa labas.

Charllote: Sige po ma, tignan ko kung sino ang sumisigaw sa labas..( iniwan ang ginagawa, at lumabas.).

Cathy: bhesty,!!!,,bhesty!!!!….

Charllote: oh!!!,, Cath/bhesty kaw pala, akala ko kung sino na ang tumatawag sa akin,Ikaw lng pala… Ano bang kailangan mo ha..??..Buntis kaba ha?.Ano bhesty magsalita ka…!!..

TAGAPAGSALAYSAY: Pinalo ni Chathy sa ulo si Charllote.

Charllote: Aray ko naman..!!!

Cathy: yan ang napala mo, PATAY..BUNTIS???..ang dami mo naman nalalaman, Anu akala mo sa akin.???..( tinakpan ni Charllote ang baba ni Cathy)..

Char: tama na nga yan,ikw naman parang di tayong magkakaibigan.

Cathy: BABALA…

Char: Asawa ni..??

Cathy: BABALO,,,tama na nga yan..bhesty sama ka samin pwedi..??

Char: Asan naman tayo pupunta..???

Cathy: Maliligo kami ng barkada sa talon, ito na kasi ang last week ng summer, kaya gusto ng barkada kompleto tayo. Kasi sa susunod na lingo ay pasukan na, kaya halikana.bonding naman tayo, andoon na sila sa talon, hinihintay lang nila tayo bago maligo.

Char: hmp,,,marami pa akong gagawin, kaya kayo nalang pwedi..??

Cathy: Ganun bhesty!!!???

Char: JOKE Lang bhesty…ako di sasama ???...OVER BY SLIM ANG GORGEOUS BODY…( while pasayaw sayaw pa..)

Cathy: ohh.. di halikana..

Char: sandali..

Chathy: Ano na naman..???

Char: Excited my taxi lang naghihintay,,,???..pagpapaalam mona ako sa aking mga magulang..MAMA..PAPA.

Gloria: Yes anu iyo baby girl?,,may kailangan ka? Tiyakin mo na may kailangan ka?

Char:…auhh..ehh..iiihh..ohh..uhh

Mario: sige anak magsalita ka. Ano ba? Sino ba? At kailan ba?.Sige na langga kaya mo yan.

Cathy: tito,,tita,,di kayo halata na excited nuh?

Mario: excited sa anu?

Cathy: ahaha..wala po.

Inday: Good morning everyone..each of one..one by one..by one take one.

Char: inday,halika ka..pwedi ikw muna magwalis ng bakuran natin huh,,Pwedi aalis muna si ate.

Inday: but ate char where are you going?

Cathy: bhest sino yan?

Char: cath this is inday my cousin, pamangkin siya ni papa, dito muna siya for vacation. Uuwi din siya sa sususnod na linggo. Say hi to ate Cathy inday.

Inday: hi po ate,, ganda niyo po..pero mas maganda ako..( sabay ngisi).

Cathy: bhesty ang saya talaga ng pamilya niyo..???

Char: ito talaga kami, masasaya kaya tingnan mo di halata na tumatanda no?.( sabat smile)

Cathy: di nga halata,,halikana umalis na tayo.

Char: MA,,PA,,alis muna ako huh..maliligo kami sa talon,kasama ko naman po ang iba kong pang mga kaibigan.

Mario: sige anak..umuwi kayo ng maaga ha.

Gloria: hwag magpapagabi baby girl ha.

Char: Opo Ma,Pa..alis na po kami.

Cathy: tita,tito aalis na po ako,,ay este kami po pala..(sabay ngiti).

Inday: bye2x my two ate’s pasalubong ko po.

KABANATA 2

TAGAPAGSALAYSAY: Pumunta na ang dalawang magkaibigan sa talon.

Mary: ang tagal naman ni cathy,sinundo niya lang si charlotte but ngayon di pa siya nakarating. Past 10 na wala pa sila.

Jenny: baka na traffic lang.

Kea: Edsa lang ang pheg natin.

Jenny: hintayin lang natin sila maya maya darating rin iyon.” sa tamang panahon.”

Mary: lola Nidora ikaw ba yan?

Kea: naniniwala na ako sa forever magmula ng makilala kita.

Jenny: ALDUB lang ang pheg.

TAGAPAGSALAYSAY: Nagtawanan ang magkaibigan

Cathy: guys tama na nga yan..swimming time na.

KABANATA 3

TAGAPASGSALAYSAY: Masayang nagtampisaw sa ilog ang magkaibigan, mayroon naghahabulan. Nang napagod, umahon sila sa tubig at umupo, na malapit sa tabi ng ilog.

Mary: char, cath,kea,jen magpapaalam pala ako sa inyo.

Jenny: bakit Mary may sakit kaba?..malala na ba yan??..my CANCER ka..!!!???..in other words mamatay kana kaya ka nagpapaalam..???..Sumagot ka Mary I’m begging you please don’t come home.

Kea: nagpapaalam lang mamatay agad..di ba pweding maospital muna..???..( pinalo ni char si kea sa ulo).

Char: kayong dalawa huh..!!!...iba-iba na ang sa isip niyo.

Cathy: bakit Mary saan kaba pupunta?

Mary: sa sususnod na araw pupunta na ako ng maynila,sabi kasi ng papa ko doon na daw ako magcocollege.

Jenny: iiwan mo na kami Mary..???

Kea: ehh,,but doon..but hindi dito sa Iloilo..??...maganda naman ang degrees ng kolehiyo dito ha. Nandiyan ang WEST, UP, ISAT, UI. At syempre di magapapahuli ang ISCOF-SEC soon to be ISUST-SEC.Kaya dito kanalang Mary please.!!!!..???

Cathy: oo nga Mary, diba magkaibigan tayo?..BFF pa nga eh. Diba ang magkakaibigan walang iwanan..???..kaya dito kana lang Mary.

Mary: kung ako masusunod ayaw ko din doon sa maynila, pero hindi eh..ang mga magulang ko parin ang masusunod. Para naman daw ito sa kinabukasan ko.

Char: sundin mo kung anu ang gusto ng mag magulang mo Mary. Mas mapalad ka nga makapag college ka doon sa maynila, makakamit mo na ang mithiin mo sa buhay kung ganun.

Jenny: basta walang limutan ha Mary,kahit isa man sa atin. Ang ating pagkakaibigan mananatili sa isip at puso ng ninuman sa atin.itatak niyo yan ha.

Mary: pangako yan huh..???

Apat: walang iwanan..( sabay group hug).

Cathy: Mary anu kukunin mong kurso sa college?

Mary: gusto ko DOCTOR.

Cathy: ako gusto ko naman maging TEACHER.

Kea: ako CHIEF.

Tatlo: ikaw char anu gusto mo maging?

Char: ako gusto ko ABODAGO, pero malabo pa na makapag-aral ako sa abogasya kasi di kaya ng mga magulang ko.

Mary: ehh pray naming Char nga makapasa ka sa scholarship sa UP DILIMAN para makapagcollege kana. At sabay-sabay natin matupad ang ating dreams in life.

Jenny: I hope na matupad ang ating mga minimithi sa buhay. Mag aaral tayo ng mabuti, huwag muna tayo magpapadala sa tukso ng kalikasan. After 10 years professional na tayo at may trabaho na. kapag may trabaho na tayo babalik tayo sa lugar na ito na may ipagmamalaki na sa buhay.

Char: ang lugar na ito ang saksi ng ating pagkakaibigan.

Cathy: may mga cellphone, internet naman diba?kaya kahit malayo tayo sa isa’t isa may communication parin tayo, through that technology walang impossible.

( group hug nga tayo ulit)

KABANATA 4

TAGAPAGSALAYSAY: pagkalipas ng dalawang linggo nagsipagpasukan na ang mga kaibigan ni charlotte.

Gloria: charlotte anak halikana muna dito dali.

Char: bakit mama anu po yon?

Gloria: baby girl tignan mo may sulat ka.( pinakita ang sulat)

Char: alam ko Ma nakita ko ehh.

Gloria: ikaw talagang bata ka ang pilosopo mo talaga, anak sulat galing UP.?.

Char: alam ko Ma nakita ko nabasa ko pa nga eh, from UP.

Gloria: oh anak oh..buksan mo anak.

Char: Ma atat..?

Gloria: ikaw naman excited lang.

TAGAPAGSALAYSAY: Nagmamadaling binuksan ni charlotte ang sulat.

Char: Ma,mama pasok ako sa scholarship sa UP Ma. Matutupad ko na ang mga pangarap ko.

Gloria: masayang masaya ako para sa iyo anak. Sa wakas ang pangarap mo nga makapag-aral sa Maynila matutupad na anak.

TAGAPAGSALAYSAY: pumunta agad si charlotte sa Maynila. Pasukan na kasi kaya minadali siya ng management ng UP na pumunta agad sa Manila para sa pag aaral niya. Through text ang fb pinaalam ni charlotte ang magandang balita sa kanyang mga kaibigan,at masayang-masaya ito pra kay Charlotte. Gayun din si Mary na nag-aaral sa LA SALLE happy din ito sa nakamit ni charlotte.

AFTER 10 YEARS

Asst. Nurse: doc Mary mat appointment po kayo kay Mr. Ching sa Friday, pupunta po ba kayo?

Mary: cancel that appointment, uuwi ako sa Iloilo sa Friday.

Asst.Nurse: sige po

Bakla: Ms. Jenny may fashion show po tayo sa BENCH CORP. sa Friday.

Jenny: can you cancel that, may pupuntahan ako na mas importante kaysa dyan.

Bakla: ok Ms.



Mang Ben: Attorney Charlotte salamat talaga, nabigyan din ng hustisya ang pagkamatay ng aking ng iisang anak.

Char: walang anuman Mang Ben, obligasyon talaga naming yan as a Attorney.

Rose: chief Kea ready na po ang presentation natin para sa dinner ng President ng Pilipinas.

Kea: ok Rose salamat sa tulong mo.

Cathy: class dismiss.

TAGAPAGSALAYSAY: Nagkita-kita ang magkakaibigan sa dati nilang tagpuan. Masayang masaya sila na natupad ang kanilang mithiin sa buhay.

Si Charlotte ay isang ganap na Abogado.

Si Cathy ay teacher III na sa Iloilo National High School.

Si Jenny ay isa nang matagumpay na fashion designer.

Si Mary ay isang ganap na doctor.

Si Kea ay isang nang ganap na Chief.

GASGAS ABILGAS: OPO, dito po ng tatapus ang aming dula dulaan salamat sa inyong panonood sana may napulot kayong aral sa aming maikling kwento, dapat nating tandaan na ang pagkakaibigan ay walang iwanan kahit sa binit ng kamatayan andyan sila handang magdamay bilang isang kaibigan. Tandaan natin walang iwanan,umulan bumagyo kahit dumalik pa nga super bagyo,kahit ang totally ay naging kalimti andyan parin ang pagdadamayan ay di maiwan, ngayon,bukas at magpakailanman.

Ito po si GASGAS ABILGAS ng uulat para sa TOKKO…..

MGA TAUHAN NA GUMAGANAP SA BESTFRIEND NEVER ENDS

MAE SUMIDO as Charlotte

JOANN MONTANO as Cathy

SHOWVIE GARBOZA as Jenny

MARY ASHLIE FUNDAL as kea/ inday

MA. LUCELIE PANES sa Mary

ROSENIE BINAS as Gloria/ Asst. Nurse

KERIEN KEA as Mario/ bakla

Ipanasa kay:

Ginoong Ian P. Sugatan

Pagbabalik-Tanaw

Paminsan-minsan may isang malungkot na katotohanan and pirming sumisilaw sa akin, sa kung paano mag-isip, gumawa ng isang makabuluhang bagay, na may silbi at di nakakawalang-puri sa aking sarili, na may matinding pangangailangan, sa mga bagay na nangyayari sa aking paligid. Ah, talaga naming magtatagal pa ang di ko nauunawaan sa aking pagmumuni-muni. Subalit, ang lahat ng ito ay sadyang temporary lamang, at di permanente. Ang dalisay na pagkadakila ay siyang sakripisyung nababatid, hindi manlilinlang at mabuti ang hangaring mapaunlad ang inang bayan.

Saan ng aba ako magsisimula? Batid ko man na ang lupang ito ay may sakit! Ng kung ano ang maaari kong isipin at gawin ay huli na, ang pagsagip sa aking sarili ay siyang uunahin? O ano ng aba ang magagawa ko gayung ako ay isa lamang hamak at dalita?, ituwid ko man ang aking pasiya, at lumikha ng pagsisikap para hinaharap ay anung layun nito?

May natitira pa ba para sa akin at sa aking kapatiran na nagsusumikap din? Dapat ko bang malaman na maging payat, mataba, guwapo, at pangit ay sadyang may tinuran sa pagkapantay-pantay? maging isa kaya akong pulubi sa aking sariling bansa? Ano ba ito para sa akin, isang ba lamang laro, o aksidenteng kalayaan? Muli, humihingi ako ng patawad sa hindi dapat maging isang pagkakapanulo sa inang bayan, sadya lamang akong marupok, isang madla sa gayon na magsalita, hindi perpekto, gayung ang halinghing ko ay tinuran sa pagkapagod.

Dapat na ba akong gumising sa pagkapariwara?, Gayung madalas umagaw sa aking balintataw, Dapat na ba akong gumising sa kawalang-muwang kapag nag-aalok ng mga taong maiitim ang budhi at maliitin ang aking hinahangad? Dapat na ba akong magtagal sa isang hangaring Yutopyang lipunan, kung saan ang perpektong pag-iisip nito’y sanhi ng kayabangan, ng hindi siguradong pagi-intindi, mananamba ng diyos-diyosan, o kahit na isang tasa ng palayok sa hurnuhan, ay siyang karapat-dapat ng ibinabato sa isang tumpok ng mga aso, na naghihintay na dakpin, ngunit nabigo? Oh, Kahabag-habag naman.

Kapag tumingin ako sa aking sarili sa salamin, ang aking imahe ay karaniwang napupunta sa ibang repleksyun. Ang nakikita kong positibong bagay, ay tiyak na nasasadlakan ng abuhing hurnuhan. Ako ay isang malakas na kalaban ng isang mahabang talakayan, ngunit ang punto ay, sa pamumuhay sa sariling bansa, na ang paggawa ay mapagtanto ang kumplikadong mundo, ika nga, malayo pa ang umaga.

Bilang mamamayang alipin sa isang panaginip, prinsesang-pulubi, harinawang mauntog at magising sa isang katotohanang alumpihit at sa iniwaksing pagkadakila.

O, maunawaing ama, kami po ay sakdal sa pagkahandusay, subalit kami ay siya ring nanalig sa iyo. Bilang mga anak niyo, kami po ay bigyang awa, na siyang magsisilbing gabay at patnubay sa paglalakbay na ito, Amen.

Reflections

Reflections

by Ian P. Sugatan

Interpreted by: Eva Marie P. Sugatan

At times may a bleak of dazzle strike though me, on how to ponder, think, make such a lonesome entertainment of myself, harboring deeply, the things that is happening in my surroundings, basically obnoxiousness linger through my intellect, but a sound concern is all I view what is happening, took it by heart, as a Filipino youth of this once great nation.

Where do I start my soreness? Of what I can salvage of myself, rectifying my judgment, and create my own future. But what is left for me to strive on? Should I learn to be meager, or be a beggar on my own country? What is it to me, a beggar of accidental liberty? Again, I’m asking should I be a pretty in pink, an audience so to speak, of a weary movie, dubbed by strings of puppeteers, not making any sound as rape to my consciousness is going on and on, until I deeply bleed. This not high treason, but an unjust patriotism.

Should I wake up in corruption, where politicians would often rob me of my taxes? Should I wake up in callousness when these people offer me short of my desires? Should I linger to a Utopian society, where perfect is in tune to arrogance, ambiguous deities, worshipers of a false god, or even a cup of clay, worthy of throwing to a pile of dogs, waiting to nab resilience, but failed. 

When I look myself in the mirror, my image usually goes as I move. If I directed to see, positive things, then shalt it be. I am a strong protagonist of a lengthen discussion, but the point is, living a life of dreadfulness makes me realize the complex world I live in. As if, as I am living a dream, a beautiful dream, but waking up to a hard reality. That I am not at peace due to a social dilemma of distrust and misguided mindset, a brainwashed propriety of human behaviorism. 

I generally don’t hate people, but rather, learning from them, nurturing from them. After all, is it Confucius who once said that “The will to win, the desire to succeed, the urge to reach your full potential... these are the keys that will unlock the door to personal excellence.”

I’m still young. I still have to prove. Let me made strides for myself, so that others may not whither in vain. Let me share my utmost diligence to my duty to my country, and make a difference.